Moederdag en . . . . . . .
Door: Johan in Soedan
14 Mei 2006 | Soedan, Juba
Tja, wat zal ik er deze keer van maken.
De afgelopen dagen is het stil geweest aan het front. We wachten nog steeds op de uitslag van de competentiestrijd tussen Den Haag en New York. Inderdaad, New York, het hoofdkwartier van de Verenigde Naties. Na het bezoek van onze ambassadeur aan de Force Commander hebben we inmiddels begrepen dat de laatstgenoemde de “Nederlandse zaak” heeft neergelegd bij de VN. Al onze buitenlandse collega’s vertrekken morgen naar hun “teamsites” (= nieuwe werklocatie) en verbazen zich dat de Dutchies nog van niets weten. In ieder geval is iedereen begaan met ons lot en wensen ons allemaal sterkte voor de komende periode.
Ondertussen dienen wij ons maar te vermaken in het zwembad op de ambassade. Ik kan jullie eerlijk vertellen, dat het wachten nu toch redelijk vervelend gaat worden. Als het zo nog even doorgaat zijn wij de eerste militairen, die een medaille van de VN krijgen wegens 30 dagen bivakkeren in een zwembad van 16 x 5 meter. Iets waar we niet trots op zullen zijn!
In ieder geval houden we ons overdag bezig met het draadloos internetten in ons hotel en de ritjes naar het hoofdkwartier (lekkere koffie en goedkoop telefoneren) en de ambassade.
Vanmorgen zijn we nog even naar het hoofdkwartier gegaan om een belletje te wagen naar alle thuisfronten. Het is immers een speciale moederdag. Nadat de telefoontjes waren gepleegd heeft Edwin ondertussen onze leenauto nog even voor een extra paar dagen verlengd. Dit is toch wel een specialiteit van onze “potige”. Als er iets geregeld moet worden op de Nederlandse manier (dus snel, niet te moeilijk en zonder te zeuren) is hij “The Man”. We denken dat dit door zijn charme komt, maar ik ben er ook wel over uit dat zijn enorme brede schouders er ook iets mee te maken hebben.
Terwijl iedereen vanmorgen zijn eigen zaakjes aan het doen was, heb ik eens om mij heen gekeken welke nationaliteiten er deze ochtend op het terras te vinden waren. Binnen een uur had ik al 33 (aanwezige) landen geteld. Kortom: een heleboel ingrediënten waar de VN brood van moet zien te bakken. Ik kan me voorstellen dat het soms wel eens lastig is.
Voor de geïnteresseerden hieronder een opsomming:
Australië, Peru, El Salvador, Finland, Rusland, Noorwegen, België, India, Zweden, Nepal, Brazilië, Pakistan, Nigeria, Bangladesh, Argentinië, Oekraïne, Sri Lanka, Duitsland, Zambia, Kenia, Paraguay, Nieuw Zeeland, Jordanië, Canada, Singapore, Rwanda, Egypte, Indonesië, Zuid Korea, Namibië, China, Bolivia en natuurlijk ons eigen landje.
Aanstaande zaterdag is het de bedoeling dat de andere helft van onze groep vanuit Amsterdam vertrekt en deze kant op komt. Ik heb begrepen dat ze al een bevestiging voor hun vertrek hebben ontvangen. Met een beetje fantasie kan het misschien nog wel gebeuren dat wij ze zaterdag staan op te wachten op het vliegveld van Khartoum.
Nu nog even een speciale boodschap aan Ankeline (voor de niet insiders: mijn echtgenote):
Ank, deze 24 jaar bevielen mij uitstekend, dus laten we er voorlopig nog maar 50 jaar bij aanplakken. Daarna maken we wel weer een nieuw plan ;-)
Waarschuwing:
Er zit een foto bij, welke ongeschikt is voor kleine kinderen. Maar toch is het hier de realiteit (en een lekkernij) op de locale markt. Kijken dus op eigen risico !!
De afgelopen dagen is het stil geweest aan het front. We wachten nog steeds op de uitslag van de competentiestrijd tussen Den Haag en New York. Inderdaad, New York, het hoofdkwartier van de Verenigde Naties. Na het bezoek van onze ambassadeur aan de Force Commander hebben we inmiddels begrepen dat de laatstgenoemde de “Nederlandse zaak” heeft neergelegd bij de VN. Al onze buitenlandse collega’s vertrekken morgen naar hun “teamsites” (= nieuwe werklocatie) en verbazen zich dat de Dutchies nog van niets weten. In ieder geval is iedereen begaan met ons lot en wensen ons allemaal sterkte voor de komende periode.
Ondertussen dienen wij ons maar te vermaken in het zwembad op de ambassade. Ik kan jullie eerlijk vertellen, dat het wachten nu toch redelijk vervelend gaat worden. Als het zo nog even doorgaat zijn wij de eerste militairen, die een medaille van de VN krijgen wegens 30 dagen bivakkeren in een zwembad van 16 x 5 meter. Iets waar we niet trots op zullen zijn!
In ieder geval houden we ons overdag bezig met het draadloos internetten in ons hotel en de ritjes naar het hoofdkwartier (lekkere koffie en goedkoop telefoneren) en de ambassade.
Vanmorgen zijn we nog even naar het hoofdkwartier gegaan om een belletje te wagen naar alle thuisfronten. Het is immers een speciale moederdag. Nadat de telefoontjes waren gepleegd heeft Edwin ondertussen onze leenauto nog even voor een extra paar dagen verlengd. Dit is toch wel een specialiteit van onze “potige”. Als er iets geregeld moet worden op de Nederlandse manier (dus snel, niet te moeilijk en zonder te zeuren) is hij “The Man”. We denken dat dit door zijn charme komt, maar ik ben er ook wel over uit dat zijn enorme brede schouders er ook iets mee te maken hebben.
Terwijl iedereen vanmorgen zijn eigen zaakjes aan het doen was, heb ik eens om mij heen gekeken welke nationaliteiten er deze ochtend op het terras te vinden waren. Binnen een uur had ik al 33 (aanwezige) landen geteld. Kortom: een heleboel ingrediënten waar de VN brood van moet zien te bakken. Ik kan me voorstellen dat het soms wel eens lastig is.
Voor de geïnteresseerden hieronder een opsomming:
Australië, Peru, El Salvador, Finland, Rusland, Noorwegen, België, India, Zweden, Nepal, Brazilië, Pakistan, Nigeria, Bangladesh, Argentinië, Oekraïne, Sri Lanka, Duitsland, Zambia, Kenia, Paraguay, Nieuw Zeeland, Jordanië, Canada, Singapore, Rwanda, Egypte, Indonesië, Zuid Korea, Namibië, China, Bolivia en natuurlijk ons eigen landje.
Aanstaande zaterdag is het de bedoeling dat de andere helft van onze groep vanuit Amsterdam vertrekt en deze kant op komt. Ik heb begrepen dat ze al een bevestiging voor hun vertrek hebben ontvangen. Met een beetje fantasie kan het misschien nog wel gebeuren dat wij ze zaterdag staan op te wachten op het vliegveld van Khartoum.
Nu nog even een speciale boodschap aan Ankeline (voor de niet insiders: mijn echtgenote):
Ank, deze 24 jaar bevielen mij uitstekend, dus laten we er voorlopig nog maar 50 jaar bij aanplakken. Daarna maken we wel weer een nieuw plan ;-)
Waarschuwing:
Er zit een foto bij, welke ongeschikt is voor kleine kinderen. Maar toch is het hier de realiteit (en een lekkernij) op de locale markt. Kijken dus op eigen risico !!
-
14 Mei 2006 - 15:52
Nicky:
wat een slijmbal ben je toch weer oom, je wil zeker gewoon dat mn tante je meer snoepgoed stuurt :D
greetzz je neefje -
14 Mei 2006 - 16:04
Johan In Soedan:
Nicky,
HEB JIJ GEEN HUISWERK !!!! -
14 Mei 2006 - 17:55
Stephanie:
die nicky, dat is geen broertje van mij hoor .. haha veel succes met zwemmen :D liefs steef -
14 Mei 2006 - 18:08
Michelle:
Hahaha je klinkt helemaal als mijn pa ;) -
14 Mei 2006 - 18:16
Jan:
Sterkte Jo, kan me voorstellen dat je badmeestertje spelen nou wel gezien hebt!
Jan -
14 Mei 2006 - 18:19
Nico Spreij:
Kan me voorstellen dat de warming up voordat je het gebied daadwerkelijk ingaat wel erg lang gaat duren. Hoop voor jullie dat je snel het gebied in kunt om het werk te gaan doen, waarvoor je die kant ent opgegaan. Veel succes. -
14 Mei 2006 - 18:43
Lydia:
Nogmaals van harte hoor en hopelijk mogen jullie er nog 50jr aanplakken en ook nog in volle gezondheid als het kan!!!
Ranzige foto hoor. He ik hoop dat je nu snel wat hoort over jullie werklocatie en anders nog even koppie onder dan maar.
Groetjes ook voor jou zussie, doei Lyd -
14 Mei 2006 - 18:54
Meine:
Hoi Joh toch wel een bijzonder moederdag niet!!! Ik wist niet dat Ankelien je moeder was. Heee wat een opportunist nog 50 jaar er bij dan wordt je wel heeel oud.
Groetjes,
De scheids. -
14 Mei 2006 - 19:03
Frank:
HOJO, gefeliciteerd met je 24 jarige opoffering, Annemieke heeft Ankeline gebeld om haar medeleven te betuigen. Beetje weinig topless foto's.... Succes daar, slapend rijk worden, droom ik van! -
14 Mei 2006 - 19:44
André W:
Hoi Johan,
Lijkt me vrij vervelend dat je nu nog niet weet waar jullie aan toe zijn, als die dertig dagen maar voorbij zijn, dan heb je er zeer zeker een bijzondere uitzending opzitten! Heb je nu de hoop op morgen gevestigd, of is het echt alleen maar afwachten?
Hou je haaks ouwe reus! -
15 Mei 2006 - 06:57
Ric:
Jammer dat het zo lang duurt voordat je weet waar je aan toe bent. Hoop voor jullie dat snel de besluitvorming zal plaatsvinden. Groetjes aan het team. -
15 Mei 2006 - 17:08
Kapperhenk@zonnet.nl:
Laatik nou net zo"n krokodil in je vijver hebben gedumpt prompt alle koijkarpers [hap slik weg]PS graag een foto van de plaatselijke kapper [prijs van knippen daar wil ik niet weten]sinds je weg bent omzet gezakt. GROET KAPPER HENK. -
15 Mei 2006 - 18:30
Marcel:
Hey Johan!
Wie bedoel je nou met die Nijlkrokodil op de eerste foto (toch ons Molletje?).
Hoop dat er snel duidelijkheid komt!
Hou je taai en groetjes aan de rest.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
